จากบททดสอบเก็บคะแนนที่ผ่านมา
สิ่งหนึ่งที่พวกเรามองข้าม
อาจเป็นเพียงเพราะจุดเล็ก ๆ ที่ไม่สำคัญ
จุดที่ทุกคนมองข้าม
แต่ในจุด(...) เล็ก ๆ เพียงไม่กี่จุด
อาจทำให้หลายคนได้คะแนนเพิ่ม
หรือทำให้อีกหลาย ๆ คน ที่ต้องพลาดคะแนนไป
...อย่างน่าเสียดาย...แต่ไม่ต้องเสียใจ...
เพราะสาเหตุใด ???
นั้นเป็นเพราะจุด(...) เล็ก ๆ ที่เรามองข้ามนั่นเอง
ในชีวิตจริงของเราก็เช่นเดียวกัน
บางครั้งเรื่องเล็ก ๆ ที่เราคิดว่าไม่สำคัญอะไร
อาจทำให้เกิดปัญหา...
เกิดความสับสนวุ่นวายที่ยิ่งใหญ่ในชีวิตได้...
เพียงเพราะเราไม่ใส่ใจต่อสิ่งนั้น
หลายครั้งที่เราเจอปัญหา...
เรามักจะมองไกลออกไปจากตัวเรามากเกินไป
จนทำให้เราไม่สามารถมองเห็นปัญหาได้อย่างชัดเจน
นั่นเป็นเพราะ...
“เราไม่ใส่ใจในความรู้สึกของตัวเอง”
เราลองมองย้อนกลับมาที่ใจของเราอีกครั้ง
เราจะพบว่า...
“สิ่งที่อยู่ใกล้ที่สุด
แม้จะเป็นเพียงจุด (...) เล็ก ๆ น้อย ๆ
เราก็อย่ามองข้าม...”
เพราะจุดเริ่มต้นของปัญหาทุกอย่าง
เกิดที่ใจของเรา...
เมื่อเกิดที่ใจของเราแล้ว
เราต้องแก้ที่ใจของเราก่อนเป็นอันดับแรก
บทความ...โดย..ชายน้อย..
วันอังคารที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553
วันพุธที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553
วันศุกร์ที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2553
เรียนรู้เพื่อปล่อยวาง
อาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
เมื่อเปรียบเทียบกับจิตใจ
ที่หลาย ๆ คน อาจมองเห็นว่า เล็กน้อย
แต่ในความเป็นจริง
อาณาจักรใด ๆ ก็ไม่ยิ่งใหญ่
เท่ากับอาณาจักร คือ จิตใจ
โลกทั้งโลก
จะอยู่ภายใต้จิตใจของเรานี่เอง
การเรียนรู้โลกภายนอก
ที่อาจดูว่ากว้างใหญ่
ก็ยังไม่เท่ากับการเรียนรู้โลกภายใน
นั่นคือ จิตใจของเราเอง
การเรียนรู้เพื่อปล่อยวาง
หลายคนก็มักคิดเสมอว่า..
ทำได้ยาก
เพียงเพราะไม่รู้จักวิธี
ที่จะหยุดถามใจตนเองสักนิดว่า..
ชีวิตของเราคือ อะไร ?
ชีวิตของเราเป็นอย่างไร ?
ชีวิตของเราเป็นไปอย่างไร ?
ชีวิตของเราควรให้เป็นไปอย่างไร ?
และชีวิตของเราควรเป็นอยู่อย่างไร ?
นี่ต่างหาก
ที่เป็นคำถามที่ต้องการให้เราได้ตอบ
หากเราตอบคำถามเหล่านี้ได้
นั้นจะเป็นการค้นพบที่ยิ่งใหญ่
เป็นการเห็นคุณค่าของชีวิตได้อย่างแท้จริง
การเรียนรู้ความเป็นไปต่าง ๆ
ของชีวิตอย่างเข้าใจ
แล้วปล่อยวาง..
นั่นจะเป็นการค้นพบจุดเริ่มต้นที่ยิ่งใหญ่ในชีวิต
เพราะนั้น คือ การบรรลุธรรม
ที่ลึกซึ้ง สูงสุด ในจิตใจ
คงไม่ยากเกินไป
สำหรับการบรรลุสภาวะแห่งความสงบสุขนั้น
คงไม่ยากเกินไป
สำหรับการหยุด..เพื่อเรียนรู้และปล่อยวาง
บทความ..โดย..ชายน้อย
เมื่อเปรียบเทียบกับจิตใจ
ที่หลาย ๆ คน อาจมองเห็นว่า เล็กน้อย
แต่ในความเป็นจริง
อาณาจักรใด ๆ ก็ไม่ยิ่งใหญ่
เท่ากับอาณาจักร คือ จิตใจ
โลกทั้งโลก
จะอยู่ภายใต้จิตใจของเรานี่เอง
การเรียนรู้โลกภายนอก
ที่อาจดูว่ากว้างใหญ่
ก็ยังไม่เท่ากับการเรียนรู้โลกภายใน
นั่นคือ จิตใจของเราเอง
การเรียนรู้เพื่อปล่อยวาง
หลายคนก็มักคิดเสมอว่า..
ทำได้ยาก
เพียงเพราะไม่รู้จักวิธี
ที่จะหยุดถามใจตนเองสักนิดว่า..
ชีวิตของเราคือ อะไร ?
ชีวิตของเราเป็นอย่างไร ?
ชีวิตของเราเป็นไปอย่างไร ?
ชีวิตของเราควรให้เป็นไปอย่างไร ?
และชีวิตของเราควรเป็นอยู่อย่างไร ?
นี่ต่างหาก
ที่เป็นคำถามที่ต้องการให้เราได้ตอบ
หากเราตอบคำถามเหล่านี้ได้
นั้นจะเป็นการค้นพบที่ยิ่งใหญ่
เป็นการเห็นคุณค่าของชีวิตได้อย่างแท้จริง
การเรียนรู้ความเป็นไปต่าง ๆ
ของชีวิตอย่างเข้าใจ
แล้วปล่อยวาง..
นั่นจะเป็นการค้นพบจุดเริ่มต้นที่ยิ่งใหญ่ในชีวิต
เพราะนั้น คือ การบรรลุธรรม
ที่ลึกซึ้ง สูงสุด ในจิตใจ
คงไม่ยากเกินไป
สำหรับการบรรลุสภาวะแห่งความสงบสุขนั้น
คงไม่ยากเกินไป
สำหรับการหยุด..เพื่อเรียนรู้และปล่อยวาง
บทความ..โดย..ชายน้อย
นิยามของคำว่า ไม่
คำปฏิเสธทั่ว ๆ ไป
เป็นการแสดงถึงการบ่งบอกว่า “ไม่”
การดำเนินชีวิตของเรา
บ่อยครั้งที่เราใช้การปฏิเสธไม่เป็น
เราจึงต้องตกที่นั่งลำบาก
ทั้ง ๆ ที่จิตใจบางครั้งก็ฝืนความรู้สึก
คำว่า “ไม่”
จึงเป็นคำปฏิเสธที่มีความหมาย
ในทางธรรมะถือว่า
เป็นสุดยอดของธรรมะที่เราต้องใช้บ่อย ๆ
เมื่อเวลาที่เรา
ถูกกิเลส คือ ความอยากต่าง ๆ ครอบงำ
วิธีง่าย ๆ คือ
เราต้องรู้จักปฏิเสธให้เป็น
ต่อความอยากที่ไม่ดีที่เกิดขึ้น
จงอย่าที่จะพยายาม
“ยอมรับ” สิ่งที่ไม่ดีเหล่านั้น
การปฏิเสธ
เป็นการสร้างภูมิคุ้มกันทางธรรมได้เป็นอย่างดี
เวลาที่เกิดความอยากได้
สิ่งโน้น..สิ่งนี้
ถ้าพิจารณาแล้วและเห็นว่า
เป้นความอยากหลอก ๆ
เราก็ต้องกล้าที่จะปฏิเสธ
หากได้พิจารณาเห็นถึงความจำเป็น
ในสิ่งนั้น ๆ อย่างถ่องแท้แล้ว
ก็ควรรีบปฏิเสธทันที
แต่ในทางตรงกันข้าม
หากสิ่งใดเป็นสิ่งที่ดีงาม..ถูกต้อง..ถูกธรรม
เราก็ควรรับและปฏิบัติ
สิ่งที่ไม่ดี..
ควรรีบปฏิเสธว่า “ไม่”
สิ่งใดที่ดีงาม..ควรรีบรับและลงมือทำ..ทันที
จิตใจที่ถูกปฏิเสธ
ในเรื่องที่ไม่ดี
เมื่อเราปฏิเสธบ่อย ๆ
ความเข้มแข็งในจิตใจก็จะเพิ่มมากขึ้น
แต่เมื่อใด
จิตใจต้อนรับสิ่งที่ไม่ดีบ่อย ๆ
ความอ่อนแอทางจิตใจก็เพิ่มมากขึ้น
บทความ..โดย..ชายน้อย
เป็นการแสดงถึงการบ่งบอกว่า “ไม่”
การดำเนินชีวิตของเรา
บ่อยครั้งที่เราใช้การปฏิเสธไม่เป็น
เราจึงต้องตกที่นั่งลำบาก
ทั้ง ๆ ที่จิตใจบางครั้งก็ฝืนความรู้สึก
คำว่า “ไม่”
จึงเป็นคำปฏิเสธที่มีความหมาย
ในทางธรรมะถือว่า
เป็นสุดยอดของธรรมะที่เราต้องใช้บ่อย ๆ
เมื่อเวลาที่เรา
ถูกกิเลส คือ ความอยากต่าง ๆ ครอบงำ
วิธีง่าย ๆ คือ
เราต้องรู้จักปฏิเสธให้เป็น
ต่อความอยากที่ไม่ดีที่เกิดขึ้น
จงอย่าที่จะพยายาม
“ยอมรับ” สิ่งที่ไม่ดีเหล่านั้น
การปฏิเสธ
เป็นการสร้างภูมิคุ้มกันทางธรรมได้เป็นอย่างดี
เวลาที่เกิดความอยากได้
สิ่งโน้น..สิ่งนี้
ถ้าพิจารณาแล้วและเห็นว่า
เป้นความอยากหลอก ๆ
เราก็ต้องกล้าที่จะปฏิเสธ
หากได้พิจารณาเห็นถึงความจำเป็น
ในสิ่งนั้น ๆ อย่างถ่องแท้แล้ว
ก็ควรรีบปฏิเสธทันที
แต่ในทางตรงกันข้าม
หากสิ่งใดเป็นสิ่งที่ดีงาม..ถูกต้อง..ถูกธรรม
เราก็ควรรับและปฏิบัติ
สิ่งที่ไม่ดี..
ควรรีบปฏิเสธว่า “ไม่”
สิ่งใดที่ดีงาม..ควรรีบรับและลงมือทำ..ทันที
จิตใจที่ถูกปฏิเสธ
ในเรื่องที่ไม่ดี
เมื่อเราปฏิเสธบ่อย ๆ
ความเข้มแข็งในจิตใจก็จะเพิ่มมากขึ้น
แต่เมื่อใด
จิตใจต้อนรับสิ่งที่ไม่ดีบ่อย ๆ
ความอ่อนแอทางจิตใจก็เพิ่มมากขึ้น
บทความ..โดย..ชายน้อย
สมัครสมาชิก:
ความคิดเห็น (Atom)



